محلات

محلات . [ م ُ / م ِ ] (ع ص ) شتر پس آرنده بار را. (منتهی الارب ). الجمل الذی یؤخر حمله . (اقرب الموارد).

محلات . [ م ُ ح ِل ْ لا ] (ع اِ) دیگ و دستاس و دلو و مشک و کاسه و کارد و تبر و آتش زنه مجموعاً. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از تاج العروس ).

محلات . [ م َ ح َل ْ لا ] (ع اِ) ج ِ محلة. رجوع به محلة شود : و مرا مردی می باید که غرفات و محلات گرگان را همه شناسد. (چهارمقاله چ دانشگاه ص ١٥٥).