محطم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محطم . [ م ِ طَ ] (ع اِ) شیر. اسد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محطم . [ م ُ ح َطْ طِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از تحطیم . درهم شکننده ٔ توانا. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محطم . [ م ِ طَ ] (ع اِ) شیر. اسد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
محطم . [ م ُ ح َطْ طِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از تحطیم . درهم شکننده ٔ توانا. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).