محسنه

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(مُ سَ نَ یا نِ) [ ع. محسنه ] (اِمف.) مؤنث محسن. ۱- زن احسان شده. ۲- خوبی، نیکی. ۳- صفت خوب، خصلت نیک. ج. محسنات.