محرق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ حَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- نیک سوزاننده به آتش.<BR>۲- آن چه موجب تشنگی گردد.<BR>۳- دوایی را گویند که پس از مالیدن بر روی پوست بدن ایجاد سوزش و تحریک شدید کند، مانند: فرفیون، خردل و غیره.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ حَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- نیک سوزاننده به آتش.<BR>۲- آن چه موجب تشنگی گردد.<BR>۳- دوایی را گویند که پس از مالیدن بر روی پوست بدن ایجاد سوزش و تحریک شدید کند، مانند: فرفیون، خردل و غیره.<br>