محربیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محربیة. [ م ُ ح َ ی َ ] (ع ص ) ارض محربیة؛ زمینی حرباناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ زمین ناهموار و درشت . (ناظم الاطباء).