محرابگه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محرابگه . [ م ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) محرابگاه . مسجد. (غیاث ) (آنندراج ) : در این محرابگه معبودشان کیست وزین آمد شدن مقصودشان چیست . نظامی .