واژه جو

محجت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محجت . [ م َ ح َج ْ ج َ ] (ع اِ) محجة. راه راست : سلطان آثار مطاوعت در اقتضاء حجت و اقتفاء محجت موقف امامت ظاهر گردانید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). و رجوع به محجة شود.

معنی محجت | واژه جو