محتلل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتلل . [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتلال . فرودآینده در جای . (از منتهی الارب ). کسی که فرود می آید در جائی و از سفر می آید و اقامت می گزیند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتلل . [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتلال . فرودآینده در جای . (از منتهی الارب ). کسی که فرود می آید در جائی و از سفر می آید و اقامت می گزیند. (ناظم الاطباء).