محتفر

محتفر. [ م ُ ت َ ف َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از احتفار. کنده شده و کاویده شده . ◄ (اِ) پستان . (ناظم الاطباء).

محتفر. [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتفار. کَننده ٔ زمین به آهن . (از منتهی الارب ). کَننده زمین را. (آنندراج ). کننده . کاونده . حفرکننده . (ناظم الاطباء).