محتشم کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۱

هنوزت به ما کینه برجاست گوئی هنوزت سرکشتن ماست گوئی هنوزت به این کشته نا پشیمان سر جنگ و آهنگ غوغاست گوئی هنوزت ز کین صورت خشم پنهان در آیینه چهره پیداست گوئی هنوزت بدشنام من پیش خوبان لب تلخ گفتار گویاست گوئی هنوز استمالت دهت در عذابم بدآموز آزار فرماست گوئی هنوز اندران خاطر اسباب کلفت ز دیرینه‌گیها مهیاست گوئی کسی این قدر تاب خواری ندارد دل محتشم سنگ خاراست گوئی