محتشم کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۵۹۰

دیده‌ام مست و سرانداز و غزل خوان برهی شاه مشرب پسری ترک و شی کج کلهی نخل آتش ثمری سرو مرصع کمری عالم‌افروز سهیلی علم افراز مهی قدر به این‌ده جان چشم فریبنده دل طرفه طاوس خرامی عجب آهو نگهی ملک دل می‌رود از دست که کردست ظهور شاه عاشق حشمی خسرو یک دل سپهی نقد جان بر طبق عرض نه‌ای دل که رسید باج خواهنده مهی کیسه تهی پادشهی غیر ازو گر همه جان برد و بحل گشت که دید جان ستان آدمی رستمی بی‌گنهی محتشم بهر فرود آمدن آن شه حسن ساز از دیده و ثاقی و ز دل بارگهی