محال اربعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محال اربعه . [ م َ حال ْ ل ِ اَ ب َ ع َ ] (اِخ ) چهار ناحیه از بلوکات ولایت قشقائی فارس است به طول ٦٦هزار گز از دشت دال به امامزاده شاهی و عرض ٢٤هزار گز از قریه ٔ پنج شیر به احمدآباد. حد شمالی آن فیروزآباد و شرقی قیر و کارزین، جنوبی، خنج و غربی بلوک دشتی، ملپان است . جمعیت آن ٧٠٠٠ تن و مرکز آن قصبه ٔ دهوم، و چهار ناحیه ٔ آن عبارت است از: دهوم، دهرود، هنگام، ورود بال (جمعاً ١٨ قریه ).