محابات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(مُ) [ ع. محاباة. ] ۱- (مص ل.) یاری کردن. ۲- طرفداری کردن از کسی، جانبداری کردن بر خلاف عدالت. ۳- منحرف شدن از عدل، میل به ناحق کردن. ۴- کسی را مخصوص خود کردن، ویژة خویش ساختن. احتیاط کردن، ملاحظه کردن. ۵- (اِمص.) یاری، طرفداری از کسی. ۶- احتیاط، ملاحظه.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

یاری کردن طرفداری کردن، ناحق کردن، جانبداری ناعادلانه کردن میل‌به ناحق کردن