متواطیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متواطیة. [ م ُ ت َ ی َ ] (ع ص ) متواطئة. مؤنث متواطی . - اسماء متواطیة ؛ مانند اطلاق لفظ مردم بر معنی که در اشخاص بسیار موجود است و آن را اسماء متواطیه خوانند. (اساس الاقتباس ص ١٢). و رجوع به متواطی ٔ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متواطیة. [ م ُ ت َ ی َ ] (ع ص ) متواطئة. مؤنث متواطی . - اسماء متواطیة ؛ مانند اطلاق لفظ مردم بر معنی که در اشخاص بسیار موجود است و آن را اسماء متواطیه خوانند. (اساس الاقتباس ص ١٢). و رجوع به متواطی ٔ شود.