متهزج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهزج . [ م ُ ت َ هََ زْ زِ ] (ع ص ) کمان که وقت زه کشیدن بانگ کند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به صدا آورنده ٔ زه کمان . (ناظم الاطباء). و رجوع به تهزج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهزج . [ م ُ ت َ هََ زْ زِ ] (ع ص ) کمان که وقت زه کشیدن بانگ کند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به صدا آورنده ٔ زه کمان . (ناظم الاطباء). و رجوع به تهزج شود.