متمکث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متمکث . [ م ُ ت َ م َک ْ ک ِ ] (ع ص ) درنگ کننده . ◄ چشم دارنده در کاری . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تمکث شود.