متقزز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متقزز. [ م ُ ت َ ق َزْ زِ ] (ع ص ) نیک پاک از آلایش و از ریم و چرک . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تقزز شود.