متقرط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متقرط. [ م ُ ت َ ق َرْ رِ ] (ع ص ) با گوشواره شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). زینت شده با گوشواره . (ناظم الاطباء).