متقرد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متقرد. [ م ُ ت َ ق َرْ رِ ] (ع ص ) ابرپاره ٔ خرد و ریزه ای که زیر ابر جدا باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).