متغیظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغیظ. [ م ُ ت َ غ َی ْ ی ِ ] (ع ص ) به خشم شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). خشمناک . (ناظم الاطباء). ◄ نیمروز سخت گرم . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تغیظ شود.