متغیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متغیب . [ م ُ ت َ غ َی ْی ِ ] (ع ص ) غایب و ناپدید. (ناظم الاطباء). ناپیدا گردنده . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).