متعاوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاوک . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) با هم کارزار کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به جنگ و نبرد. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعاوک شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاوک . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) با هم کارزار کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به جنگ و نبرد. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعاوک شود.