متعاود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاود. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) گروهان بر یکدیگر برگردنده ٔ در جنگ و جز آن . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ میل کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به تعاود شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعاود. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) گروهان بر یکدیگر برگردنده ٔ در جنگ و جز آن . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ میل کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به تعاود شود.