متطرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متطرم . [ م ُ ت َ طَرْ رِ ] (ع ص ) خفی و نهان گوینده سخن را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که به آواز پست و یا آهسته سخن می راند. (ناظم الاطباء). ◄ لکنت دارنده ٔ در زبان . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به تطرم شود.