متصرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ صَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- دست در کاری دارنده.<BR>۲- کسی که مالی یا ملکی را در تصرف و اختیار خود دارد.۳ - حاکم، والی.<BR>۴- محصل مالیاتی محل.<BR>۵- اسم متصرف آن است که تثنیه و جمع بسته شود و مصغر گردد و بدو نسبت دهند؛ مق. غیر متصرف.<br>