متدوحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متدوحة. [ م ُ ت َ دَوْ وِ ح َ ] (ع ص ) تأنیث متدوح . پرشاخ . شاخناک . شاخ آور. (یاد داشت به خط مرحوم دهخدا) : جالینوس فی کتاب المیامیر، تکون فی منبتها متدوحة علی قدرالقامة تمیل علی الارض میلا کثیراً... (مفردات ابن البیطار، جزء ثالث ص ١٣٦).