متدهده

متدهده . [ م ُ ت َ دَ دِه ْ ] (ع ص ) غلطنده . (آنندراج ). مُتَدَهدی . سنگ غلطیده و ساقط شده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تدهده شود.