متداوی

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) آن که خود را معالجه کند.<br>

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) آن که خود را معالجه کند.

متداوی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) آن که خود را دارو کند. (از آنندراج ). آن که خویشتن را دارو کند. (ناظم الاطباء). آن که خود را معالجه کند. و رجوع به تداوی شود.