متدارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- رسنده به چیزی.<BR>۲- درک کننده، دریابنده ؛ ج. متدارکین.<BR>۳- آوردن الفاظی است در ابتدای کلام که موهوم ذم باشد و بقیة کلام به نحوی آورده شود که رفع توهم گردد.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- رسنده به چیزی.<BR>۲- درک کننده، دریابنده ؛ ج. متدارکین.<BR>۳- آوردن الفاظی است در ابتدای کلام که موهوم ذم باشد و بقیة کلام به نحوی آورده شود که رفع توهم گردد.<br>