متجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ جَ) [ ع. ]<BR>۱- (اِمص.) تجارت، بازرگانی.<BR>۲- (اِ.) کالا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ جَ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) تجارت، بازرگانی. ۲- (اِ.) کالا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متجر. [ م ُت ْ ت َ ج ِ ] (ع ص ) (از «ت ج ر») تجارت کننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ (از «و ج ر») دارو گیرنده بر جور. (از منتهی الارب ).
متجر. [ م ُت ْ ت َ ج َ] (ع اِ) جای معامله و داد و ستد. (ناظم الاطباء).
متجر. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) تجارت کننده . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی از اتجار. و رجوع به اتجار شود.