متجاذع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متجاذع . [ م ُ ت َ ذِ ] (ع ص ) خروف متجاذع ؛ بره و یا اسب کره ٔ سست . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).