متتالیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متتالیان . [ م ُ ت َ ] (ع ص، اِ) تثنیه ٔ متتالی . دو متتالی . و رجوع به ماده ٔ قبل شود. ◄ (اصطلاح منطق ) ... متتالیان دو امری باشند که میان اول و ثانی ایشان چیزی از ایشان نباشد خواه متفق باشند در تمام نوع چون خانه و خانه، خواه مختلف چون صفی از حجر و شجر. (فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی سیدجعفر سجادی صص ٢٨٥-٢٨٦). و رجوع به درةالتاج ج ٣ از فن دوم ص ٩٦ شود.