متبکم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبکم . [ م ُ ت َ ب َک ْ ک ِ ] (ع ص ) درمانده در سخن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به تبکم شود.