متبنج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبنج . [ م ُ ت َ ب َن ْ ن ِ ] (ع ص ) آن که می نازد به نجابت و اصالت خود. (ناظم الاطباء) و رجوع به تبنج شود.