واژه جو

متبغض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبغض . [ م ُ ت َ ب َغ ْ غ ِ ] (ع ص ) دشمنی نماینده . (آنندراج ). دشمن و بدخواه و مخالف . (ناظم الاطباء). و رجوع به تبغض شود.

معنی متبغض | واژه جو