متبحبح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبحبح . [ م ُ ت َ ب َ ب ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از «تبحبح ». جای گیرنده و فرود آینده . و رجوع به تبحبح شود.