متباعد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ ع) (اِفا.) دور شونده از هم، دور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ ع) (اِفا.) دور شونده از هم، دور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متباعد. [ م ُ ت َع ِ ] (ع ص ) دور. (آنندراج ). دور و بعید. (ناظم الاطباء). مؤنث آن متباعدة : و حرکات متقاربه ومتباعده و مراتب اوتار و مدارج و تراکیب اوزان و الحان نشان کرد. (سندبادنامه . ص ٦٥). ◄ غایب و غیر حاضر. (ناظم الاطباء). و رجوع به تباعد شود.