متبازج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متبازج . [ م ُ ت َ زِ ] (ع ص ) فخرکننده با یکدیگر. (آنندراج ). با هم فخرکننده و لاف زننده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تبازج شود.