متاله

(مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد.<br>

(مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد.

متاله . [ م ُ تال ْ ل َ ] (ع مص ) (از «ت ل ل ») برای اسب ماده نر خواستن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). نر خواستن برای اسب ماده . (ناظم الاطباء).

حکیم، عارف، متصوف زاهد، عابد