متاعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متاعة. [ م َ ع َ ] (ع مص ) نیکو و زیرک شدن، متع الرجل متاعة؛ نیکو و زیرک گردید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متاعة. [ م َ ع َ ] (ع مص ) نیکو و زیرک شدن، متع الرجل متاعة؛ نیکو و زیرک گردید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).