مبهیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبهیات . [ م ُ ب َهَْ هی یا ] (ع ص، اِ) ادویه که باه انگیزد. (آنندراج ). داروهای مقوی باه که بر قوت جماع افزایند. (ناظم الاطباء). ج ِ، مبهیة. و رجوع به مُبَهّی و ماده ٔ بعد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبهیات . [ م ُ ب َهَْ هی یا ] (ع ص، اِ) ادویه که باه انگیزد. (آنندراج ). داروهای مقوی باه که بر قوت جماع افزایند. (ناظم الاطباء). ج ِ، مبهیة. و رجوع به مُبَهّی و ماده ٔ بعد شود.