مباهرت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مباهرت . [ م ُ هََ رَ ](ع اِمص ) (از «مباهرة» عربی ) مفاخرت کردن . مباهات . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به مباهرة شود.