مباثت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ثَّ) [ ع. مباثة ] (مص م.)<BR>۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.<BR>۲- از کسی غم - خواری و اندوه گساری طلبیدن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ثَّ) [ ع. مباثة ] (مص م.)<BR>۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.<BR>۲- از کسی غم - خواری و اندوه گساری طلبیدن.<br>