مایده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ دَ یا دِ) [ ع. مائدة ] (اِ.)<BR>۱- خوردنی.<BR>۲- خوان، سفره. ج. مائدات. موائد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ دَ یا دِ) [ ع. مائده ] (اِ.) ۱- خوردنی. ۲- خوان، سفره. ج. مائدات. موائد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مایده . [ ی ِ دَ / دِ ] (از ع، اِ) مائده . خوان . سفره : چون از انشاد این قصیده فراغ حاصل آمد مایده نهادند مزین به اصناف مطعوم ... (تاریخ بیهق ص ١٦١). کشیده مایده یک میل در میل مگس را گاو دادی پشه را پیل . نظامی . و رجوع به مائده شود.