ماندگی افکندن

ماندگی افکندن . [ دَ / دِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) رفع خستگی کردن . استراحت کردن . خستگی گرفتن . (به معنی متداول امروز). استجمام . (منتهی الارب ) : بیاسای تا ماندگی بفکنی به دانش مرا مغز و جان آکنی . فردوسی . بدم مانده ٔ راه و می خوردنم بدان بد که تا ماندگی بفکنم . اسدی .