ماتم گرفتن

(~. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- غصه دار شدن.<BR>۲- سوگواری کردن.<br>

(~. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) ۱- غصه دار شدن. ۲- سوگواری کردن.

ماتم گرفتن . [ ت َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) احتفالی کردن عزاداری کسی را. عزاداری کردن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : این دیده ٔ تر گهی که ماتم گیرد طوفان را پیش اشک خود کم گیرد. طالب آملی (از آنندراج ). مزن دست تأسف برهم از مرگ سیه کاران که خون مرده را هرگز کسی ماتم نمی گیرد. صائب (از آنندراج ). ◄ سخت غمگین نمودن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ از پیش غم خوردن برای دردی نیامده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

عزاگرفتن، به سوگ نشستن، سوگوار بودن، پرسه‌نشینی کردن غصه خوردن، محزون‌بودن، غمگین بودن

سوگ گرفتن، اندوهگین