مؤمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ مَ) [ ع. ] (اِ.) جای امن و پناهگاه.<br>
(مُ مِ) [ ع. ] (ص.) دیندار، متدین. ج. مؤمنان، مؤمنون.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ مَ) [ ع. ] (اِ.) جای امن و پناهگاه.<br>
(مُ مِ) [ ع. ] (ص.) دیندار، متدین. ج. مؤمنان، مؤمنون.<br>