لوعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لوعة. [ ل َ ع َ ] (ع مص ) لوع . سوختن دوستی دل کسی را. بیمار ساختن . ◄ ناشکیبائی و بی آرامی کردن و یا بیمار شدن . (منتهی الارب ).