لشکرشکر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لشکرشکر. [ ل َ ک َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) لشکرشکن . لشکرشکار : شاه فرخنده پی و میری آزادخویی گرد لشکرشکن و شیری لشکرشکری . فرخی .