لشکردار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

لشکردار. [ ل َ ک َ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ لشکر. سرلشکر : کارهای مملکت به مردان کار و لشکر و لشکردار راست آید. (مرزبان نامه ).